Sluit eens even je ogen. Ja, dat is lastig als je leest, maar probeer het toch maar.

Haal je twee auto’s voor de geest. Ik bepaal de merken: BMW en Opel. Jij mag het model bedenken. Daar heb ik geen verstand van.

Oké, zitten die erin? Open dan je ogen weer en lees verder.

Dat was even lekker. Voor de meesten onder ons is het altijd leuk om aan auto’s te denken. Jij bent vast geen uitzondering. En laat me raden, jij hebt natuurlijk de BMW gekozen. Of niet soms? Want ook jij bent gek op lifestyle.

Goed, de ogen gaan weer dicht nu. Ik wil je nog iets vragen. Nu moet je je echt even inleven; serieus je best doen. Je mag weer iets kiezen, maar het is minder tastbaar.

Hoe vul jij je dagen het liefst? Met een vette statusbaan? Onder een baas die jou op je huid zit en ieder half jaar beoordeelt? Met een baan waarin je in een keurslijf zit dat iedere avond als je thuiskomt om een borrel vraagt? (Want ja, hoe schudt je het anders af?)

Of kies jij liever voor een passie waarin jij dagelijks jouw eigen creatieve ei legt? Een job waarvoor je ’s ochtends enthousiast je bed uit springt. Een eigen toko, waarin jíj de keuzes maakt en elke dag de vrijheid proeft. Met af en toe een pilsje op een zonnig terras.

En, oh ja, dat was ik nog vergeten. De eerste keuze gaat gepaard met een fraaie auto van de zaak. Een dikke, glimmende BMW. Het model? Dat mag jij kiezen.

Maar bij jouw passie kan er net een Opeltje vanaf. Een tweedehandsje. Het model is onbelangrijk. Als het maar rijdt, dan ben jij helemaal happy.

Natuurlijk moet je het zelf weten, maar zou je toch niet liever kiezen voor de Opel?

Lifestyle zit niet in spullen. Niet in een auto, niet in kleding, niet in een huis vol televisies. Niet in Apple of in Windows. Niet in hoe ver jij op vakantie kunt. Lifestyle is wars van uiterlijkheden. Het is de manier waarop jij inhoud aan je leven geeft.

Stan Lenssen is een een vrije werker die blogt voor vrije werkers. Dat is kort gezegd zijn lifestyle. Lees maar eens Het grote misverstand.

inspiratie: film ‘the bucket list’

Edward Cole (Jack Nicholson) is een steenrijke zakenman. Hij haalt veel voldoening uit zijn werk, maar heeft weinig sociale contacten. Hij was vier keer getrouwd, maar scheidde net zo vaak. Carter Chambers (Morgan Freeman) is al 45 jaar automonteur. Hij was net geschiedenis gaan studeren toen zijn Virginia (Beverly Todd) zwanger bleek, waarop hij zijn ambities liet varen en de verantwoordelijkheid nam voor zijn familie door een baan te gaan zoeken. De mannen komen elkaar tegen wanneer ze op dezelfde kamer worden opgenomen in het ziekenhuis wanneer bij hen beide kanker wordt geconstateerd.

Cole en Chambers leren elkaar wat kennen en krijgen tijdens gesprekken inzicht in elkaars denkbeelden, terwijl de medische staf ze aan het ene na het andere onderzoek onderwerpt. Op een dag krijgen ze beide slecht nieuws. De onderzoeken wijzen uit dat de kanker bij geen van hen beiden nog te genezen is. Ze zijn beide terminaal en hebben nog een half tot een heel jaar te leven. Chambers gooit daarop moedeloos een papiertje weg wat Cole opraapt en leest. Het blijkt een Bucket List, een papiertje waarop Chambers dingen noteerde die hij eens gedaan wilde hebben voor hij sterft (kicked the bucket).

Waar Chambers het papiertje weggooide omdat hij zijn kansen dingen waar te maken zag vervliegen met de onheilstijding, ziet Cole juíst daarin de reden om nog zo veel mogelijk waar te maken in de weinige tijd die hen nog rest. Geld is geen probleem, want hij heeft er zoveel van dat hij het toch niet op krijgt. Cole haalt zijn nieuwe vriend over en samen gaan de twee terminale patiënten op pad om in sneltreintempo nog zoveel mogelijk wensen waar te maken. Daarbij voldoen ze niet alleen aan hun eigen individuele verlangens, maar gaan ze ook telkens mee in die van de ander, waardoor ze een beetje inzicht krijgen in elkaars kijk op het leven.

Wat zou jij doen ?

Stel: Je weet nu al dat je nog maar 6 maanden te leven hebt. Wat zou jij dan allemaal nog willen doen ?

Shaun White Skateboarding Trailer Directors Cut from Daryl Pinsdorf on Vimeo.

Verandering is goed. Toch bieden veel mensen weerstand zodra er dingen gaan veranderen. Mensen die bang zijn voor verandering belemmeren zichzelf. Zo wordt veranderen leuk!

Een leuk leven krijg je niet door op de bank te blijven zitten. Veranderingen worden maar zelden met open armen ontvangen. Mensen moeten wennen aan nieuwe ideeën.  Wees erop voorbereid dat niet iedereen even enthousiast zal reageren. Trek je daar niets van aan. Laat je er niet door uit het veld slaan en GA VERDER op de ingeslagen weg.

Bloggen werkt goed. Je naam staat vaak bij ieder artikel vermeld, wat relevantie creeert… en vul de rest zelf maar in. Zeker het bloggen op een prominent blog is de moeite waard voor je online reputatie. Zelf ben ik als ‘admin’ actief op deGroteOptimist.nl en reageer vaak op Personal Branding artikelen. Deze blogs scoren hoog in de zoekresultaten wanneer ik mijn naam Googel. Bedank ook de mensen die op jou reageren, je krijgt er veel voor terug.

Oh ja, denk aan de relevante vanuit je eigen personal brand, je online reputatie is een groot goed

Goodwill; mensen doen zaken met mensen die hen bevallen. Uw personal brand zal tot betere resultaten leiden en langer meegaan wanneer u op een positieve manier wordt gezien. U moet geassocieerd worden met een waarde die herkend wordt als positief en waardevol.

De goodwill van de brand van Bill Gates helpt de wereld een betere plaats te maken door middel van de Bill & Melinda Gates Foundation, op dit moment de grootste transparant opererende liefdadigheidsinstelling in de wereld

wees uw eigen brand. U bent de CEO van uzelf. Uw brand moet gebouwd zijn op uw eigen persoonlijkheid. Het toont uw karakter, gedrag, waarden en visie. Het hoort daarom afgestemd te worden op uw persoonlijke ambitie

Ze schatten de risico’s goed in, maar vertrouwen erop dat ze onderweg oplossingen zullen vinden als ze hindernissen tegenkomen. Ze hebben de veerkracht om tegenslagen het hoofd te bieden.

Al hardlopend loop ik altijd over een pad langs het Twiske dat me al een tijdje intrigeert. Er staan namelijk langs dat pad een paar bomen die witte pluisjes afgeven en waarmee de randen van het pad helemaal bezaaid liggen, schitterend!

Door dit beeld kwam er van alles bij me boven, over lot en toeval en dat soort dingen. Ik geloof niet in toeval in elk geval, ik merk steeds weer dat alles een betekenis lijkt te hebben in mijn leven, natuurlijk maakt het wel uit hoe je er naar kijkt. Ook in dit geval geldt dat natuurlijk net zo goed: je kunt ‘gewoon witte pluisjes’ zien, maar ook ‘jouw pad’!

Wat me ook opvalt tijdens mijn hardloop-rondje is dat ik geregeld naar beneden keek tijdens het lopen. Niet bewust, maar toch!

Ook daarin zag ik een betekenis, ‘Ik moet wat meer naar voren kijken’ bedacht ik me. Ik ben een nogal toekomstgericht mens, zowel privé als in mijn werk zie ik vaak ver vooruit. Ik kijk dus voortaan naar voren als ik hardloop. En ra, ra, het effect is fenomenaal, het hardlopen gaat veel makkelijker! Ik loop sneller en het voelt ook nog eens minder zwaar.

Tuurlijk vergeet ik het ook nog wel eens, maar zodra ik me er weer even bewust van wordt (steeds sneller), kijk ik weer naar voren.

Ik trek daarmee dan ook meteen weer het vergelijk met jouw eigen pad, die is net zo licht of zwaar als je het jezelf maakt. En soms vergeet je ‘m even, maar je komt steeds sneller terug op je pad als je eenmaal weet waar die heen leidt.

Nu praktisch, als je deze weg nou voor jezelf wil uitstippelen, dan kun je het volgende doen:

• Ontdek wat je al je hele leven intrigeert!

Bij mij is dat puur zijn, congruent zijn, binnenkant & buitenkant matchen. Dit komt natuurlijk ook weer ergens vandaan en in het kader van mijn eigen volumeknop -die nog verder open kan- zal ik dat eens toelichten.

Ik ben opgegroeid in een gezin met mijn vader en moeder. Mijn vader werkte (en studeerde toen ik klein was ook nog), mijn moeder niet. Zij is het grootste deel van haar leven niet in staat geweest namelijk (zie haar verhaal op haar blog http://wellnesswebb-wellness.blogspot.com).

Wat betreft het uiten van hun gevoelsleven leken mijn ouders helemaal niet op elkaar, ik gebruik wel eens de metafoor van de oester en de waterval. Daar kun je je misschien iets bij voorstellen…

Door deze 2 uitersten in het uiten van hun gevoelens, ben ik altijd geïntrigeerd geweest in het doseren daarvan, op een manier die voor mij klopt, wel te verstaan.

Daarbij ben ik ook nog eens enigs kind, waardoor ik veel rond volwassenen ‘hing’. Ik was ook altijd wijzer dan ik oud was, dit kreeg ik ook geregeld terug. En serieus genomen worden was dus echt belangrijk voor me. Toen ik 30 was heb ik dan ook een echt feest gevierd, eindelijk was ik ‘volwassen’, ook qua leeftijd.

Ik heb altijd veel geobserveerd in mijn leven, zowel privé als ook in mijn werk als HR-adviseur. Maar pas de laatste jaren ben ik mijn gevoel en analyses steeds meer gaan delen. Wat een bevrijding!

Ik heb inmiddels -juist door te delen- bij mezelf ontdekt wat voor kracht er vrijkomt als je puur bent, waardoor ik nog meer gedreven ben om dit verder te brengen, juist in ondernemersland. Als zelfstandig ondernemer moet je het met jezelf doen tenslotte, waarom zou je je eigen potentieel niet ten volle benutten, was je daarom niet voor jezelf begonnen?

Weet jij al wat jouw pad is?

Deze blog is geschreven door Judith Webber, zij schrijft over 7 thema’s in het ondernemerschap: hartsmotief, richting, focus, openen, magneetwerking, flow en groei. Als je je als ondernemer langs deze thema’s ontwikkelt, kan succes niet uitblijven, is haar overtuiging. Meer lezen: www.judithwebber.nl